*[Tenipuri+FanFiction] -essence- : 8 (NC17 Yaoi Warning)

posted on 14 Aug 2007 23:33 by hanachiko in TeniPuri

สวัสดีค่ะ

เรื่องที่จะลงต่อไปนี้ เป็นYaoi Fictionนะคะ

ขอความกรุณา ผู้ที่ไม่สนใจและรับไม่ได้ กรุณากดปิดด้วย
ไม่ต้องกลัวว่าจะเสียใจ อะไร เปิดแล้วไม่อ่าน ฮานะไม่บังคับค่ะ

หากไม่ชอบ กรุณาปิดนะคะ ^^

ขอบคุณค่ะ



Title: -essence-
Author: shadow as Oshitari Yuushi
hana matsumoto as Fuji Syuusuke
Fandom: The Prince of Tennis
Pairing: Oshitari Yuushi x Fuji Syuusuke
Rating: NC17
Warning: Yaoi
Genre(s): Angst / Drama


-8-

ร่างบางกระพริบตาถี่ๆ ก่อนจะค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น ฟูจิพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียง

"!!!?" ข้อมือเล็กสองข้างถูกกุญแจมือล็อคติดกันไว้ แล้วมีโซ่ล็อคไว้กับหัวเตียงอีกทีหนึ่ง

... นี่มันอะไรกัน...

ฟูจิยังขยับตัวไม่ได้มาก ศีรษะยังมึนๆอยู่เล็กน้อย แต่เขาจำได้ว่ากำลังยืนรอโอชิทาริอยู่ จนอีกฝ่ายมาถึง...

".... หึ" ฟูจิแค่นหัวเราะออกมาด้วยความสมเพชตัวเอง ทั้งๆที่คิดอยู่ว่าคงออกมาแย่... จนกระทั่งได้รับข้อความจากอีกฝ่าย...

... แต่ไม่คิดว่าผลจะกลับกลายเป็นเช่นนี้...

อัจฉริยะแห่งเซชุนไม่คาดคิดว่าโอชิทาริผู้ได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะของเฮียวเท จะมีความคิดที่อันตรายได้ถึงเพียงนี้

คิดได้แค่อีกฝ่ายคงเกลียดเขาจนอยากทำลาย

... คนที่ได้ชื่อว่าอัจฉริยะอย่างผม...

... กลับเสียทีโง่ๆไม่รู้จักจำ...

"ตื่นซะที..... ฉันนึกว่าจะตายๆไปซะแล้ว" โอชิทาริที่นั่งอยู่ตรงโซฟายุควิคตอเรียนตวัดปลายเท้าที่นั่งไขว่ห้างลง ร่างสูงมองเหยียดหยามด้วยนัยน์ตาสีน้ำเงินมืดที่เคยอ่อนโยนจนกระทั่งถึงก่อนถูกหักหลังทรยศ ใบหน้าหล่อเหลาไร้รอยยิ้มดังที่เคยมี.... ไม่แม้แต่จะเป็นรอยยิ้มที่สร้างขึ้น

ฝ่ามือหนาบีบปลายคางแน่น นิ้วทั้งห้าเกร็งราวกับจะทำให้แตกคามือ

ฉันอาจจะเคยชอบนาย...... แต่ตอนนี้....

.............. เกลียดที่สุด............

คำพูดร้ายกาจราวกับคมมีดกรีดลงหัวใจ ฝ่ามือที่จับปลายคางเขาไว้ออกแรงจนทำให้ต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ หากก็ยังฝืนเอ่ยคำพูดออกมา

"... ต้อง... ก... ารอะไร... จาก... ผม" สายตาที่มองอีกฝ่ายมีเพียงความรู้สึกผิดหวัง สับสน เคียดแค้นปนเปกันจนแยกไม่ออก

"ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งสิ้น.... เพราะทุกสิ่งที่นายเคยให้... มันหลอกลวง" มือใหญ่กระชากลำคอเรียวขึ้นพร้อมเลื่อนมือลงออกแรงบีบ นิ้วโป้งทั้งสองข้างกดหลอดลมบีบช่องทางหายใจให้เหลือน้อยลง โอชิทาริออกแรงเคล้นราวกับจะหักด้วยสองมือ ความโกรธเกรี้ยวผสานถักกันเป็นใยดำมือที่ไม่ว่าสิ่งใดก็ไม่สามารถตัดออกได้

ร่างบางออกแรงดิ้นสุดชีวิต ขาสองข้างเตะปัดอย่างไร้ทิศทาง ความอึดอัดพุ่งขึ้นมาตรงสมอง ใบหน้าที่ขาวซีดเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม ไม่อาจหายใจให้สะดวกได้อย่างต้องการ แม้จะอยากพูด หากแต่ไม่มีเสียงเล็ดรอดออกมาได้ ข้อมือที่ถูกล็อคไว้กระชากไปมาจนเกิดเป็นแผล

... ใครกันแน่...

... ที่หลอกลวง...

ดวงตาคู่สวยเปิดอยู่เพียงครึ่งหนึ่ง สติเริ่มเลือนราง ภาพตรงหน้าพร่ามัวด้วยม่านน้ำตา

... ไม่คิดว่าผมจะต้องตายด้วยน้ำมือของคนที่รัก...

... น่าสมเพชที่สุด...

เลือดรสขื่นอวลอยู่ในริมฝีปากที่เม้มกัดแน่น ความรู้สึกอุ่นร้อนบนใบหน้าทำให้มือใหญ่ละออกจากลำคอขาวที่บัดนี้มีรอยนิ้วแดงเถือก โอชิทาริหันหลังหลับไปยังอีกด้านที่ไม่มีฟูจิ ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาทีละหยดอย่างเงียบงัน มือใหญ่ปาดน้ำตาออกกลับแววตาให้เป็นดังปกติ

............. แต่ถึงจะเกลียดแค่ไหน..... ก็ยังรักอยู่ดี....

เจ็บปวดจนอยากจะฆ่า..... แต่พอถึงเวลากลับปวดร้าวแทน

เพราะอะไร?.......

ร่างบางทั้งไอ ทั้งสำลัก หอบหายใจจนตัวโยน หยาดน้ำตาหลั่งไหลลงอาบแก้ม เลือดสีแดงเริ่มซึมจากปากแผลที่ถูกบาดด้วยกุญแจมือ

... ถ้าคิดจะฆ่า...

... ยั้งมือทำไม...

... โอชิทาริ...

ร่างสูงหันกลับมาอีกครั้งพร้อมโถมกายเข้าหา สองมือกอดรัดร่างบางแนบชิดถ่ายเททั้งความร้อนและแรงแค้นเพื่อหลอมละลายคนตรงหน้า เสื้อผ้าถูกฉีกขาดจนไม่เหลือชิ้นดี ย่อยยับเช่นเดียวกับหัวใจอันบิดเบี้ยว ริมฝีปากอุ่นร้อนโลมเลียยอดอกชมพูสด ฟันคมกัดดึงทึ้งไร้ความปรานี มือใหญ่หยาบคายแยกขาสองข้างออกพร้อมสอดกายขวางกั้นไว้

"ฉันเกลียดนาย!... ฉันเกลียดนาย!"

หัวใจของเขาจะเหลือดีสักแค่ไหนกัน จากการทำร้ายด้วยคำพูดของโอชิทาริ น้ำตาหลั่งไหลออกมาไม่หยุด

"เกลียดนักก็ฆ่าผมให้ตายไปเลยสิ! เมื่อกี๊ยั้งมือไว้ทำไม??"

... ถ้าจะต้องถูกเธอทรมาน...

... ให้ผมตายด้วยน้ำมือของเธอยังจะดีเสียกว่า...

"การมอบความตายให้นายคงเป็นวิธีธรรมดาไปมั้ง" น้ำเสียงแข็งกร้าวพูดดังขึ้นเรื่อยๆ ร่างเปลือยเปล่าตรงหน้าดึงรั้งความคิดให้ยิ่งพลุ่งพล่าน

...... นายใช้ร่างกายนี้แนบชิดเทะสึกะมากี่ครั้งแล้ว....

... นายใช้ริมฝีปากนั้นจูบเขามากี่ครั้ง.....

"นายมันน่าขยะแขยง..." โอชิทาริดันเข่าเข้าบดเบียดส่วนอ่อนไหวที่ยังอ่อนตัว "โกหก หลอกลวง หักหลัง....."

....... หนำซ้ำแล้ว..... มาทำให้ฉันรักทำไม...

เจ็บปวดไปกับคำพูดทุกคำของที่หลุดออกมาจากปากโอชิทาริ

"ถ้าขยะแขยง... แล้วลดตัวลงมาเกลือกกลั้วกับผมทำไม" เสียงหวาน